| |
K Ö Y Ü M
B E N İ M -1-
Üç tarlası yedi hisse,
neden böyle benim köyüm ?
Derdi nedir sormaz kimse,
neden böyle benim köyüm ?
Üç mevsimde çamur yolu,
Köyüm Samat, ilim bolu.
Altın olsa geçmez pulu,
neden böyle benim köyüm ?.
Miras kaldı ata yurdu,
Rızık ister dağda kurdu.
Nicelere defter dürdü,
neden böyle benim köyüm ?.
Yazın çalış kışın boşla,
Karın doymaz yalan işle.
Nere gidem cahil başla,
neden böyle benim köyüm ?.
Ekin eksek diken biter,
Fidan diksek baykuş öter.
Fakirlik var bizi yutar,
neden böyle benim köyüm ?.
Bahçe ekip bostan bilmez,
Yeşil sovan zaten görmez.
Bir gün ola yüzü gülmez,
neden böyle benim köyüm ?.
Ahladı var hoşaf olur,
Bezgin hayat yitik gurur.
Kırk beşinde yiğit çürür,
neden böyle benim köyüm ?.
Çürük elma pazar harcı,
Kavun karpuz kokar burcu.
Uçan kuşa vardır borcu,
neden böyle benim köyüm ?.
Doktor gelmez yoktur aşı,
Matem ile geçer kışı.
Bir oda da altı kişi,
neden böyle benim köyüm ?.
Yiğidi var gurbet gezer,
Dulu mahsun candan bezer.
Sefil hayat gönül üzer,
neden böyle benim köyüm ?.
Kısa yorgan ayak örtmez,
Çul yatakta rahat yatmaz.
İki gram ürün satmaz,
neden böyle benim köyüm ?.
İmecesi kura ile,
Fakir zengin sıra ile.
Yağmur yağar dua ile
neden böyle benim köyüm ?.
Anam babam eyvah derdi,
Çok çalıştı neyi verdi.
Kara talih verem derdi.
neden böyle benim köyüm ?.
On beş sene çektim çile,
İnan muhtaç oldum kele.
Bende geldim gurbet ele,
neden böyle benim köyüm ?.
Başlık aştı üçyüz bini,
DAMAD edip saldı beni.
Mahna bulup yaksam seni
neden böyle benim köyüm ?.
Ahmet TINMAZ
Demişler
Doğumum
kırk sekiz, mayıs yirmi bir
Sıcacık yuvaya hikmet demişler.
Zeliha valide, baba Cemali
Küçücük yavruya Ahmet demişler.
Beşinci evladı sıcak yuvanın
Birinci çocuğu gelin ananın
Katığı olmuşum yağlı yavanın
Küçük kulağina kısmet demişler.
Karamsar gönüllü safça görüşlü
Yakışıklı denmez kambur duruşlu
Genç iken yorulmuş çile doğuşlu
Muradın adını zahmet demişler.
Toz pembe bir dünya gözümde cici
Hayallerle dolu gönlünün içi
Suç degil fakirlik akibet acı
yirmi üç yaşinda DAMAD demişler.
Ahmet
TINMAZ
Köylüm Benim -1-
Yılların özlemi içimi yakar,
Merağım Samat'tır soldumu bilmem.
Dönüşüm meçhule canımı sıkar,
Konu komşu bizi sordumu bilmem.
Ortadağın puslu idi dumanı,
Tiftik toblardık yayla zamanı.
Meze yapmak için acı sovanı,
İmminin Mustafa soydumu bilmem.
Koca Mustafanın koyun kırkışı,
Gözümden gitmiyor güreş atışı.
Köroğlun'dan her güneşin batışı,
Köyümden elemi kovdumu bilmem.
Sakartepe seyran eder Samat'ı
Deli İzzet aşı yapar ahladı.
Kara Sadık yapacaktı Kameti,
Alnını secdeye koydumu bimem.
Kurt'un ali ön sırada kılardı,
Kız efemiz ana avrat sayardı.
Kolsuz müdür kaçak ağaç yonardı,
Ayağına balta vurdumu bilmem.
Yoksul köyüm dıştan buldu kazancı,
Şükür eyler HAK'ka dolu inancı.
Kuru çama ceza yazmış ormancı,
Hacı Kamil gene sövdümü bilmem.
Cemali'den kalma Çırçır pınarı,
Hacı Hüdayi nin sağ alt kenarı.
Mazak oğlan yeni almış kararı,
Köy futbol takımı kurdumu bilmem.
Hacı Maraz derin yapa vaazları,
Haykırarak desin sahte pozları.
Aruk kızı salıvermiş kazları,
Kurt Mehmet korucu durdumu bimem.
Dağcali namıyla köyde yaşardı,
Kadirin bey Sali karı boşardı.
Öküzün tekini inek koşardı,
Köse Mahmut çifti sürdümü bilmem.
Tösürağa oğul bulmuş kavakta,
Deli kazım bit kovalar dolakta.
Asık surat gezer idi sokakta,
Mardahmedin Osman güldümü Bilmem
Efe dayı gece beşik sallamış,
Köylü duymuş Ahmat giller duymamış.
Patış abla tülbendini yamamış,
Düğüne *çalınmış uydumu bilmem.
Uyan kangöz beton oldu sıvalar,
Oğlun Şefket çam dalıyla boyalar.
Cinoğlan Mekke'de aslan kovalar,
Ömründe bir kedi boğdumu bilmem.
Deli Baki vermez idi salmayı,
Yunus oğlan ölümden dönmüş kıl payı.
Biz ekeriz o yedirir arpayı,
Müdürün al atı öldümü bilmem.
Çatal Ali kale yapmış ovayı,
Zilli Kurban çekiyormu halayı? .
Ramazan hoca atar dı sopayı,
Ali köse dayağa doydumu bilmem.
Coşkun muhtar ile kesmiş selamı,
Orta dağa ağa olmak meramı.
Aza olmuş yeni duydum bayramı,
Sözü bir minneye kondumu bilmem.
Pek yönelen yokmuş köyde hayıra,
Kaddafi,madalya vermiş tısıra.
Hafızın yoldaşı aşşa çayıra,
Çingeneler gelip doldumu bilmem.
Ortaokul sağlık evi bendimiz,
KUR'an kursu cemaatsiz camimiz.
En sonunda kahfe açtık kendimiz,
Rahmetli ceddimiz duydumu bilmem.
Acı basri çadır kurmuş örene,
Topal Baki şeker katmış gövene.
Yaz yağmuru iyi düşmüş bu sene,
Harmanda denemiz boldumu bilmem.
Topçamlara arpa ekmiş gürümüş,
Kötü oğlan gece gündüz korumuş.
Kesenin eşeği ikiz doğurmuş,
Avuzundan kaymak durdumu bilmem.
Hepinizi yazamadım yerim yok,
Niyetim iyilik, kötü şerrim yok.
Onseki yıl oldu bende verim yok,
Şu umut deryamız dondumu bilmem.
Hepsi kötü,iyi demem burayı,
Gönül yorgun hep arıyor orayı.
Köyü sarmış uzun sakal merağı,
Zeynap bıyığını burdumu bilmem.
Şaka şellen destan yazdım sıradan.
Kötü bir niyet yok şahit yaradan.
Bir çokları göçüp gitmiş aradan,
Dünyadan bir vefa buldumu bilmem.
Yama tutmaz Kul DAMAD 'ın hasreti
Destan ile yollar selam hürmeti.
Aruk Durmuş bıraktımı gurbeti? .
Gide gele verem oldumu bilmem
Ahmet TINMAZ
|
BENİM
KÖYÜM
Size köyümü tanıtayım,
Samat Köyü benim köyüm.
O’nu biraz anlatayım,
Samat Köyü benim köyüm.
Eski Yayla, Kapı Dağı,
Gücükçam,Duzdalık sağı,
Yoktur hiç bahçesi bağı,
İşte o köy benim köyüm
Çoktur davarı, sığırı,
Üstü cihanlar çayırı,
Ard cephesi Çal Bayırı,
İşte o köy benim köyüm.
Armutlar, Sülüklü Özü,
Çamlarardı öbür yüzü,
Güzelleri dizi dizi,
İşte o köy benim köyüm.
Okul yanda Alaefesi,
Hatıplarda Kelefesi,
Arkası Sakartepesi,
İşte o köy benim köyüm.
Karşımahalle’de Eseleri,
Hatıplarda Köseleri,
Aşağıçayır harman yeri,
İşte o köy benim köyüm.
Adalıgil’i, Aruğu,
Deli İzzeti, Poruğu,
Batısında Koldoruğu,
İşte o köy benim köyüm.
Cihanlar’da Musagili,
Beri yanda Kösegili,
Yayla yolu,Heregöl’ü,
İşte o köy benim köyüm.
Bayramları, Çatalları,
Seyit Mehmet Cihanlar’lı,
Cingözgili, Topalları,
İşte o köy benim köyüm.
Ceritler’in Sali Dayı,
Unutmayalım Haca’yı,
Batısı Dedeler Çayı,
İşte o köy benim köyüm.
Ortada Hacı Hüdai,
Yanıbaşı Basri Dayı,
Oğuz Türkleri’nden soyu,
İşte o köy benim köyüm.
Armutluğu,Kayakolu,
Yağdı’da Gerede yolu,
Hatıplar’da Kahyaoğlu,
İşte o köy benim köyüm.
Ahmatgil’in Kelagil’i,
Yakuplar’ın Alagil’i,
Güzelleri giyer alı,
İşte o köy benim köyüm.
Akçapınar, Dibekbaşı,
Hanaykaya dere taşı,
Tilki Seferi, Erbaşı,
İşte o köy benim köyüm.
Çobanları, Keremleri,
Kamalıgil’i, Benler’i,
Cıbırlar’ı, Trenler’i,
İşte o köy benim köyüm.
Eyüpler’i, Çakırları,
Hacıgil’i, Çukurlar’ı,
Topçugil’i, Tıkırları,
İşte o köy benim köyüm.
Hakkı Çavuş, Kocakafa,
Hacı Kamil, Koca Mustafa,
Mıstantıkgil, Hacı kalfa,
İşte o köy benim köyüm.
Kaza GEREDE’ye bağlı,
Vilayetimizdir BOLU.
Karşıda Gömeççioğlu,
İşte o köy benim köyüm.
Kucak kucak selam size,
Burda nokta koyam söze,
Aşık İRFAN vurur saza,
İşte o köy benim köyüm.
1978-SAMAT İrfan ŞİMŞEK
BİZİM
KÖY
Ovaları, dağları var,
Bahçeleri, bağları var.
Ekinli tarlaları var.
Bizim köyün, bizim köyün.
Yiğidi var, efesi var,
İhtiyarı, ebesi var,
Bir de Sakartepe’si var,
Bizim köyün, bizim köyün.
Kadını yığını yığar,
Erkeği ekini biçer,
Güzelleri çizgi çeker,
Bizim köyün, bizim köyün.
Kumru gibi gözleri var,
Gayet şirin sözleri var,
Maral gibi kızları var,
Bizim köyün, bizim köyün.
Koyunları, sığırı var,
Merası var, çayırı var,
Ha bir de Çal Bayırı var,
Bizim köyün, bizim köyün.
Ormanları, yaylası var,
Kekik kokan havası var,
Bir de gözü elası var,
Bizim köyün, bizim köyün.
Kızları işleme eder,
Gelinleri suya gider,
Kadınları yünü dider,
Bizim köyün, bizim köyün.
Yiğitlerden kalesi var,
HATİPLER mahallesi var,
SAMAT diye mahlâsı var,
Bizim köyün, bizim köyün.
Köyler içinde namı var,
Bir şöhreti, bir şanı var,
Bir de Aşık İRFAN’ı var,
Bizim köyün, bizim köyün.
11/08/1977-SAMAT
İrfan
ŞİMŞEK
İNSAN OĞLU
Neyin
kardır neyin zarar,
Bilecesin insan oğlu
Yaşam kutsal ölüm gerçek,
Diyeceksin insan oğlu.
Yaşamın
var biraz kısa,
Yeme içme başka husa.
Geliş iyi gidiş tasa
Yereceksin insan oğlu.
Sabi
sübyan gelenleri,
Mala meyil verenleri.
Yaşlı başlı gidenleri,
Göreceksin insan oğlu.
Dünya
dayağı mal melal,
Kazanana olmaz zeval.
Acı tatlı haram helal
Yiyeceksin insan oğlu.
Menzil yakın sakın koşma,
Yolun düzgün yoldan şaşma,
Cürmün küçük haddi aşma,
Öleceksin insan oğlu.
Hani
ararsın vefayı,
Sırada bulun cefayı,
Çile içinde sefayı,
Süreceksin insan oğlu.
Azda olsa
yaraları,
Şüphe bulan kararları,
Kar etmeden zararları,
Sileceksin insan oğlu
Yaşam için
biraz toydun,
Dört bir yana akan suydun,
Geldim diye övünç duydun
Güleceksin insan oğlu.
Zengin
olmak hırslı duyu,
Kanaatsız insan oğlu.
Bir doyuma ömür boyu,
Yeleceksin insan oğlu
Dünya fani
iyi tanı,
Zamansız aldı sultanı.
İman ile kör şeytanı,
Yeneceksin insan oğlu.
Madde
olmaz gönül sargın,
Kul yanında olsun saygın.
Bir kenara yorgun argın,
Sineceksin insan oğlu.
Tatlı
yaşam yüce değer,
Dünya böyle fani meğer,
Ölüm murat ise eğer,
Ereceksin insan oğlu.
Marazalar
birer uyarı,
Bozulunca yok ayarı.
Ecel ile beyaz carı,
Giyeceksin insan oğlu.
Bil
kulluğu yanlış gitme,
HAK'ka inan şeytan yetme.
Dört kolluya nazar etme,
Bineceksin insan oğlu
Sevap eyle
kar yanına,
Günah zarar imanına.
Nihayet HAK divanına,
Geleceksin insan oğlu.
Yaşamının
mealini,
Yeyip içme nebalini,
Bu ömürün vebalini,
Vereceksin insan oğlu.
Sevap eyle
azar azar,
Sevgi saygı olur pazar.
O kapıda Cennet yazar,
Gireceksin insan oğlu.
HAK
yolunda yok merağın,
Şerliğe oldu uğrağın.
Cehennem çirki durağın,
İneceksin insan oğlu.
Yaşam
böyle düştüm gama,
Fani dünya tutmaz yama.
DAMAD yazdı kızdın ama,
Seveceksin insan oğlu.
AHMET
TINMAZ
26/03/2001
|
